Verslag clubavond 12 november 2019

Welkom op de clubavond.
Hans heeft zich afgemeld, Anthoni en Gerard zijn op vakantie. Jan zit ergens in het Noorden op een schip, maar komt misschien nog met een privéjet naar de club…..

Wim vraagt in de rondvraag nog aandacht voor de te maken Kerstfilmpjes. Voor de Oogst heeft Loes inschrijfformulieren bij zich, en let op de sluitingstermijn (20 december).
Henk is op bezoek geweest bij Cees, en vertelt hoe het met hem gaat. We laten een kaart rondgaan die we als groet bij de bloemen bij hem gaan bezorgen.
Cor is bereid gevonden om de bar te gaan verzorgen. En als dat nodig is, dan assisteert een van ons.

Gonny heeft krantjes bemachtigd van het SuikerFilm festival in Schiedam. Van 14-17 november kun je daar naar meer dan honderd films kijken, en nog gratis ook.
Er worden halogeenlampen (gratis) aangeboden via een email aan Rien. Dus heb je belangstelling, neem dan snel contact op met hem voor de adres gegevens.


Tot nu toe werden films van leden aangemeld bij Rien. Nu hij geen deel meer uitmaakt van de programma commissie is dat verwarrend. Daarom kun je vanaf heden jouw film aanmelden bij Henk voor vertoning op de clubavond.


André gaat ons daarna een stap verder brengen in de wereld van “Vertellen in beelden”.
Eerst een korte ondervraging van hem aan de leden, waar voor hen een (beeld)verhaal van een film begint? Dat verschilt nogal. Voor Wim begint ’t vaak met een specifiek beeld, en daarna komt de rest. Cor schrijft eerst een verhaal, legt het dan een tijd aan de kant, en na een tijd is het rijp om verder uit te diepen (of aan te passen). Bij Gonny en Loes begint het met waarnemingen, b.v. als een karakteristieke oude man op een bankje in overpeinzing zit.


Dan legt André ons voor “Kun je ook op beelden jagen?” en dat zonder al een concreet verhaal te hebben geschreven. Hij zoekt dan veelal naar een reeks stapelingen, herhalingen of een contrast / tegenstelling. Aan de hand van fragmenten uit zijn film “De Duivel op Terschelling” legt hij uit hoe die op die manier tot stand kwam. Bij het zien van toneelspelers in de duinen op Oerol, speelt hij met verwachtingen van de kijker. Wat zie je nu in beeld, en daar achteraan een schijnbaar andere beeldenreeks. Toch zie je in tussenfases de regisseur van een toneelgroep steeds meer in verwarring raken, of zij wel zal slagen om de première tot een goed einde te brengen.
Dat geduld daarbij ook een schone zaak blijkt te zijn, zien we terug in de scene van twee met elkaar in gesprek geraakte vrouwen op een bankje. Urenlang filmend wachten totdat je net dat toevallige gesprek kunt opnemen. Echt heel bijzonder.


In “Nousha vs. Nousha” laat André ons zien wat je kunt weglaten, en dan toch door de kijker wordt ingevuld. Bijvoorbeeld, Nousha in de boksring tijdens een wedstrijd ….. en strak daarachter Nousha uitgeteld op de bank in een hotellobby. Je hebt ’t niet gezien, maar je weet dat ze die wedstrijd verloren heeft, zonder dat dit in beeld o.d. getoond is.


Tot slot van de avond geeft Guus ons gelegenheid om te kijken naar een film(deel) over “de Snik”. En dat schept wel enige verwarring, waar hebben we nu naar gekeken? Ja, een trekschuit met daarin pratende koffiedrinkers, een toespraak enz. Guus geeft aan dat hij dit aan de deelnemers wil laten zien, over een officiële start van de trekvaart-routes tussen Maassluis, Vlaardingen en Schipluiden. Dat kwam toch niet zo over op ons als kijker. Natuurlijk aardig voor de betrokkenen bij De Snik, maar voor anderen toch minder geschikt.
En dat is jammer van mooie unieke beelden in dit filmpje. Henk weet dat ’t lastig is om realiteit met fictie te verweven, en de context daarmee interessanter te maken voor elke kijker.


Henk bedankt André en Guus voor hun inbreng, en sluit de avond af.

Rien