Verslag clubavond 28 maart 2017

Opening en mededelingen.

Henk van de Meeberg opent deze bijzondere avond waarbij ook de partners weer van harte welkom zijn. Drie leden van de filmclub ‘De Ronde Venen’, t.w. Peter Bastiaanse, Johan van den Adel en Ton Boxhoorn zijn langsgekomen om ons te laten genieten van door hen gemaakte films, Zij zullen hierbij hun toelichting op de te vertonen film geven.

Rondvraag.

Guus Mansveld heeft een ledlamp aangeschaft die als een ring om op de lens van het opnametoestel zit. Het is door de erbij geleverde verloopringen op verschillende camera’s te gebruiken zijn. Door gebruik te maken van deze lamp vermijd je slagschaduwen. De prijs is € 59,00.

De films van ‘De Ronde Venen ‘.

‘Child in time’. De dochter van Peter Bastiaanse wordt tot haar 30e verjaardag korte filmopnames gemaakt. In het begin vindt ze dat leuk, maar ouder wordend, wordt ze onwillig - toen niet leuk, maar het maakt het nu juist leuker.

‘Wie niet sterk is’. Johan van den Adel maakte een film waarin zijn fiets herhaaldelijk wordt gestolen. Aan het eind stalt hij zijn fiets hoog in een lantaarnpaal. De titel van de film is bewust aan het eind van de film getoond.
De tijdsduur van de eerste scene - op zijn fiets naar het station voor zijn werk - is wel erg lang, maar de filmer heeft juist de sleur van de dagelijkse ritme willen laten zien.

‘De stelling van Amsterdam’ van Ton Boxhoorn. Een welbespraakte dame leidt in de film ons rond langs de forten rondom Amsterdam. De film wordt geprezen om de rustige montage. Er zitten grote verschillen tussen de geluidskwaliteit van sommige opnames, maar het geluid in de holle ruimtes werkt juist ondersteunend, zo vindt een aantal van de aanwezigen.

‘Het laatste station’. Een heel mooie film van Peter Bastiaanse over een oude vrouw die naar het hospice gaat. Een mooi gemaakte film, waarbij de oude vrouw zittend in de taxi herinneringen ophaalt. Een bijzonder mooie scene is waar de burgermeester een gesprekje met de vrouw heeft. Peter legt uit dat bij de opnames veel is overgelaten aan de mensen zelf. Zo vertelt de vrouw spontaan haar verhaal zonder dat er ooit teksten op papier zijn gezet. Een mooie, dikwijls ontroerende film.

‘De Cruquius’ van Johan van den Adel.
Een bezoek aan dit gemaal, waarbij de leden de opdracht kregen om (zonder statief) impressiebeelden te maken. Een zeer geslaagde film waarvan de maker uitlegt hoe hij zonder statief (door je knieën gezakt lopend) rustige beelden maakt. Daarmee krijgt men een 3D-effect, nu ook veel wordt gebruikt in TV-series en films.
Voor het commentaar gebruikte Johan historische input (beelden en verhalen). Ook tipt hij ons over een website met audiotours. Bij www.izi.travel.nl vind je voor aardig wat locaties een gesproken/video rondleiding. Er is zelfs een APP voor je telefoon zodat je ter plekke informatie kan meekrijgen. Dit kun je gebruiken voor een eigen film of als informatiebron..

‘Elvis’ van Peter Bastiaanse. Ook hier komt de 3-D werking middels een bewegende camera goed uit. Daardoor komen ook de korte statische shots goed over, omdat ze zo dynamisch van aard zijn.

‘De koekbusters’ - een persiflage op Cookbusters. Een film van Johan van den Adel
Op een (semi) wetenschappelijke wijze worden eieren op verschillende wijze gekookt. De laatste kookwijze via de magnetron leidt tot een komisch einde met een geopend ei met daarin (kleine) autobanden.
Om de indruk te geven dat de eieren met lawaai ontploffen houden de mensen hun handen voor hun oren. Filmen is liegen, want in werkelijkheid is er nauwelijks geluid.

‘De Droomtrein’ van Ton Boxhoorn. Film over een jongetje dat de slaap niet kan vatten. Hij denkt aan zijn gisteren overleden oma die hij dubbel zal missen op zijn verjaardag, de volgende dag. Eenmaal in slaap wordt hij – in zijn droom - wakker op een treinstation. In de droom ontmoet hij onder andere zijn oma.
De locatie is zeer beperkt, maar heel mooi opgenomen. Er wordt knap met licht omgegaan. Niet één slecht shot is gezien en de spelers zijn goed. Er werkten bovendien een aantal beroepsacteurs aan mee.
De film is het kader van een ’48 uurs project’ gemaakt. Veel dingen kun je voorbereiden, maar van het scenario tot aan de vertoning, ligt bij het begin van het project helemaal open. Een knap stuk werk waar we van genoten hebben.

Afsluiting.

Henk van de Meeberg bedankt de drie gasten voor hun waardevolle inbreng en sluit daarbij de avond af.

Albert Snijder